مجتبی مینوی
ششم بهمن ۱۳۵۵ مجتبی مینوی در تهران درگذشت: « اگر به اندازه بال پشهای به پیشرفت فرهنگ سرزمینم کمک کرده باشم، عمرم بیهوده نبوده است ».
مجتبی مینوی در سال ۱۲۸۲ در تهران زاده شد . پدرش مجتهد بود ، ولی سرپرستی دادگستریهایی را به دوش داشت. سه ساله بود که با خانواده به عراق رفت و نُه ساله بود که به تهران بازگشت : « از سامره که بازگشتیم ، فارسی را چون بچه عربها حرف میزدم ». 16 ساله بود که پدرش سرپرست اداره دادگستری لاهیجان شد و او را نویسای اداره کرد : «در سال ۱۲۹۹ وارد دارالمعلمین شدم و ضمن تحصیل ، پیشه تندنویسی را هم در مجلس شورای ملی داشتم . سپس ریاست کتابخانه وزارت معارف (کتابخانه ملی) را به من دادند».
۲۳ ساله بود که نخستین گفتارش"انتقاد مقاله طهران یا تهران" را در "مجله آینده" به چاپ رساند و از آن پس در مجلههای گوناگون ، نقد و شناساند کتاب مینوشت. 28 ساله بود که از رهنوردی یک ساله انگلیس به تهران بازگشت ، در وزارت آموزش و پرورش به کار پرداخت و با ادیبان نوگرا "گروه ربعه" را تشکیل داد و چند کتاب ماندگار مانند پوشینه نخست شاهنامه و "نوروزنامه خیام" را ویرایش کرد و به چاپ رساند : «چه خوب شد که پس از چاپ "شاهنشاهی ساسانیان" به لندن رفتم». این کتاب بازداشت شد و چون میخواستند او را که مترجم اثر بود به ایران بکشانند و دستگیر کنند ، ۱۰ سال در لندن ماند ، درس خواند ، آموزاند و با خاورشناسان لندن و آکسفورد نسخههای خطی بسیاری را بازخوانی ، یادداشتبرداری و ویرایش کرد و برای گذران زندگی با رادیو بیبیسی در بخش فرهنگی همکاری کرد : «زندگی من در انگلیس بسیار به سختی میگذشت ، چون بانک اجازه فرستادن پول نمیداد ».
او به زبانهای عربی ، انگلیسی و فرانسه چیره بود ، پهلوی میدانست و بیش از ۸۰ کتاب ادبی و دانشی کهن را ویراست، ترجمه یا گردآوری کرد و به چاپ رساند که نمونههای برجسته ای از دباریک بینی و ذوق او در کار پژوهش در نوشته های سختیاب و سختفهم کهن فارسیاند. 47 ساله بود که آموزش ادبیات و نوشتههای کهن را در دانشگاه تهران آغاز کرد و ۱۹ سال به این کار پرداخت. "دستور زبان فارسی" دستاورد کار او در دانشگاه است.
۵۱ ساله بود که در جایگاه استاد دانشگاه تهران و رایزن فرهنگی سفارت ایران به ترکیه رفت و از ۱۲۰۰۰ کتاب خطی و کهن فارسی در کتابخانههای گوناگون آن کشور فرتور و یادداشت برداشت و سپس این مجموعه را در "کتابخانه مینوی" در اختیار پژوهشگران ایرانشناس گذاشت. مجتبی مینوی در ۷۳ سالگی در زادگاهش درگذشت.
این وبگاه با پرهیز از هرگونه پرسمان های سیاسی ، تنها به پرسمان های تاریخی ، فراهمادی و فرهنگی می پردازد و نه به پرسمان های سیاسی اندر می شود و نه دلبستگی ای به اندر شدن به آن دارد. سیاست و کارهای سیاسی کار ما نیست.