صادق ملک شهميرزادی
یکم آذر ۱۳۱۹ ، صادق ملک شهميرزادی در شهميرزاد سمنان زاده شد : "نخستين دانشجوی باستانشناسی بودم که برای نخستین بار در يک کاوش باستانشناختی هنبازی کردم". پدرش صادق ملک شهميرزادی پیشه آزاد داشت: " هنگام زایش من پدرم خدمت سربازی را انجام میداد اما با استفاده از بلبشوی شهريور ۱۳۲۰ که خدمت نظام وظيفه را تمام کرده بود ، به شهميرزاد آمد و من و مادرم را با خود به تهران آورد". نُه ساله بود که پدر را از دست داد و مادر و عمويش پرورش او را به دوش گرفتند. 19 ساله بود که : "در شيراز فرصتی دست داد تا از تخت جمشید بازدید کنم . این نخستین بار بود که با شکوه فرهنگ و تمدن ایران باستان از نزدیک آشنا شدم".
۲۳ ساله بود که رشته باستانشناسی را در دانشگاه تهران به پايان رساند و يک سال پس از آن برای تکميل آن به شيکاگو رفت و پنج سال پس با نوشتن دو پاياننامه و مدرک فوق ليسانس به ايران برگشت و در دانشگاه تهران آموزاندن و کاوشهای باستانشناسی و تأليف را آغازید :
"مهمترین دستآوردهای نیم سده زندگیام در باستانشناسی ایران ، مشخص کردن و شناساندن ۱۴۵۰ متر مربع از بافت مرکزی روستای ۷۰۰۰ سال پیش "زاغه" در "دشت قزوین" وشناساندن نخستین کلاته پیش از تاریخ ایران در "آق تپه" با دیرینگی برابر با ۷۰۰۰ سال بود".
۳۷ ساله بود که با پاياننامهای در رشته انسانشناسی ، دکتری خود را از پنسيلوانيای آمريکا گرفت و به کار در دانشگاه تهران بازپایید .
اگرچه پس از انقلاب ۵۷ توانست به کار بازپیماید ، اما : "از سال ۱۳۵۸ رد صلاحیت شدم و نه یک پایه و نه یک ترفيع گرفتم" و به اين چیدمان پس از ۳۰ سال کار در دانشگاه با جایگاه استادياری بازنشسته شد.
از او بيش از ۱۰ اثر در زمينههای باستانشناسی و انسانشناسی به جا مانده که ماندگارترين آنها "واژهنامه باستانشناسی" است:
"اين نخستین واژهنامه چاپی در اين زمينه است که افزون بر اصطلاحات باستانشناسی دربردارنده اصطلاحاتی در رشتههای سفالگری و اسطوره نيز هست و در آن تنها برای واژههايی که برابر فارسی نداشتند واژهگزينی شده است".
واپسین اثر او "پرسمان آوندهایآذینی زرين و سيمين فرهنگ کاسپی (مردمانی که در کنارههای نیمروز باختری دریاچه کاسپین میزيستند" بود که ترجمه فارسی پاياننامه فوق ليسانس او در دانشگاه شيکاگو است.
صادق ملک شهميرزادی در ۷۹ سالگی در تهران درگذشت . یاد و کارش ، پر رهرو باد
این وبگاه با پرهیز از هرگونه پرسمان های سیاسی ، تنها به پرسمان های تاریخی ، فراهمادی و فرهنگی می پردازد و نه به پرسمان های سیاسی اندر می شود و نه دلبستگی ای به اندر شدن به آن دارد. سیاست و کارهای سیاسی کار ما نیست.