یاشار تبریزلی
پیمان نامه استانبول پیمانی بود میان دولت افشاریان ایران و دولت عثمانی که در ۲۴ سپتامبر ۱۷۳۶ به دستینه رسید. پیمان نامه احمد پاشا که در سال ۱۷۳۲ میان دو کشور به دستینه رسیده بود ، آبشخور اعتراض هر دو دولت بود. نادر شاه افشار پس از اینکه شاه تهماسب دوم پذیرفت که کنترل قفقاز را به عثمانی بدهد ، وی را برانداخت و به شاهی رسید و در صدد پس گیری میانبند برآمد. از سوی دیگر سلطان مراد چهارم عثمانی ، آهنگ دست درازی به تبریز (شهر شماره یک ایران و جهان ) را داشت.
چندی پس از پیمان نامه احمد پاشا ، نادر شاه افشار لشکرکشی به عراق و قفقاز را برای آزاد کردن آن سرزمینها آغاز کرد. سپاهیان ایران افشاری توانست بخشهایی از عراق از جمله کرکوک را آزاد و در قفقاز نیز توانست تُرکهای عثمانی را ناچار به ترک تفلیس و ایروان نمایند . سرانجام این جنگ منجر به بستن پیمان میان دو سو گردید.
آبشخورهای پیمان نامه
گفتگوهای نخستین از سوی میرزا محمد (سوی ایرانی) و علی پاشا (سوی عثمانی) در ایران انجام گرفت ولی فرود دوم آن در استانبول انجام شد . برابر این پیمان نامه :
قفقاز به ایران بازگردانده شد .
دولت عثمانی پذیرفت که زائران ایرانی به حج بروند!
دولت عثمانی، افشار را آزگار به رسمیت شناخت .
این وبگاه با پرهیز از هرگونه پرسمان های سیاسی ، تنها به پرسمان های تاریخی ، فراهمادی و فرهنگی می پردازد و نه به پرسمان های سیاسی اندر می شود و نه دلبستگی ای به اندر شدن به آن دارد. سیاست و کارهای سیاسی کار ما نیست.