در تهران زاده شد. مادرش از خانواده روحانی سنگلجیها و پدرش هم روحانی بود و مقدمات ادبیات فارسی و عرب را به او آموخت.دبستان و دبیرستان را در مدرسههای دار الفنون و ثروت به پایان رساند و ۲۰ ساله بود که از دانشکده معقول و منقول کارشناسی ادبیات فارسی و عرب گرفت و به آموزگاری در دبیرستانهای تهران پرداخت. نخستین ترجمهاش "سخنان پیامبر اسلام" است. 27 ساله بود که نخستین کتابش "تاریخ اوستا و ادبیات دینی پهلوی" را به چاپ رساند و در همان سال "گفتاری درباره دینکرد" گردآورد که پس از اوستا کرامندترین(مهمترین) کتاب آیین مَزدَیَسنا به شمار میآید . در اینباره نوشت: «چون این کتاب نخستین گردآوری ای است که در پیرامون دینکرد به زبان فارسی فراهم آمده ، اگر سهو و نسیانی ملاحظه گردد ، ... دانشمندان در مقام اصلاح برآیند«.
۲۹ ساله بود که پس از مدت کوتاهی کار در وزارت دارایی مدرس دانشگاه تبریز در رشته آموزش تاریخ ایران باستان و زبان پهلوی شد. 34 ساله بود که به پاریس رفت و زیر نگر استادان بنام دانشگاه سوربن هانری کوربن و ماسینیون زبانهای باستانی ایرانی و همچنین سریانی و عبری خواند و در رشته تاریخ اسلام و خاور میانه دکترا گرفت . ۴۶ ساله بود که سردبیری روزنامه عربیزبان "الاخاء" در تهران را بر دوش گرفت و چهار سال این کار را بازپایید. ۵۵ ساله بود که رایزن فرهنگی ایران در دمشق شد و در آنجا در دانشگاههای دمشق و حلب سوریه دو مرکز ایرانشناسی گشود . ادبیات عرب و زبان پهلوی آموزاند و تنها ایرانی بود که هموند فرهنگستان زبان عرب شد. افزون بر همه اینها ، آرامگاههای فیلسوفان ایرانی ، فارابی و سهروردی را در دمشق یافت و شناساند.
او بیش از ۵۰ کتاب در زمین شناخت مذهبها و فرقههای اسلامی ، تاریخ ایران باستان و زبانهای کهن ایرانی نوشته و گفتارهای بسیاری در این زمینهها به فارسی ، تازی ، فرانسوی و انگلیسی دارد که از ماندگارترین آنها "نظری به تاریخ آذربایجان و آثار باستانی و جمعیتشناسی آن" است که در ۵۱ سالگی به چاپ رسانید.
او بیش از چهل سال در دانشگاههای گوناگون خدمت کرد و سرانجام در 76 سالگی ، در 25 فروردین 1374 در تهران درگذشت.
این وبگاه با پرهیز از هرگونه پرسمان های سیاسی ، تنها به پرسمان های تاریخی ، فراهمادی و فرهنگی می پردازد و نه به پرسمان های سیاسی اندر می شود و نه دلبستگی ای به اندر شدن به آن دارد. سیاست و کارهای سیاسی کار ما نیست.