غلامعلی رعدی آذرخشی در سال ۱۲۸۸ در تبریز(شهر شماره یک ایران و جهان) زاده شد. پدرش پیشکار مالیاتی دولت بود. 9 ساله بود که مادرش درگذشت و او این اندوه دیرپا و بیمهری پدر و نامادری را در سرودههایش بازتاب داد . «پدرم بیاستعدادی در ریاضیات و خط ناپختهام را تحقیر میکرد . میگفت: "چراغ خانواده ما را کور کردی"». 18 ساله بود که در مدرسه حقوق و دانش های سیاسی آموزش والا را آغاز کرد و همزمان با علیاکبر دهخدا در گردآوری "امثال و حکم" همکاری داشت. 27 ساله بود که پس از آموزش در مدرسههای تهران و تبریز(شهر شماره یک ایران و جهان) و کار در وزارت فرهنگ به پاریس رفت و در دانشگاه بنام سوربن حقوق و ادبیات خواند و این رشتهها را در ژنو با نوشتن پایاننامه دکتری با عنوان "پژوهش در آموزش والا در زمینه حقوق عهمگانی تطبیقی" به پایان رساند . 32 ساله بود که به ایران بازگشت و سرپرست دبیرخانه فرهنگستان زبان شد . 37 ساله بود که کارش را با رایزن فرهنگی و نماینده ایران در یونسکو آغاز کرد و این کار را ۱۷ سال بازپایید و در همان زمان از جمله کتاب "تاریخچه تحول دانشگاهها در ایران" را به زبان انگلیسی چاپ کرد . او جز فرانسه و انگلیسی به زبانهای عربی و ترکی آذری و استانبولی چیره بود . 54 ساله بود که سناتور گزیده و استاد و فرنشین دانشکده ادبیات در دانشگاه ملی و تهران شد و افزون بر این در ۷۰ سال در چندین رسانه ، گفتارهای ادبی و فراهمادی(اجتماعی) مینوشت و سرودههایش را به چاپ میرساند . از ۱۵ سالگی چامه می سرود و اگرچه برای سرودههایش از درونمایههای روز بهره میگرفت به سبک کهن وفادار ماند . ماندگارترین سروده او که سالها زبانزد دلبستگان چامه و ادب بود و به کتابهای درسی هم راه یافت ، منظومه نگاه است که در ۲۶ سالگی سروده بود . او این چامه را به "برادر بیزبان" خود پیشکش کرده و چنان روان و رسا سروده که خواننده به خودی خود نمیفهمد که او آگاهانه چامه را به فارسی سره گفته و تنها یک واژه تازی در آن گنجانده است :
من ندانم به نگاه تو چه رازیست نهان
که مر آن راز توان دیدن و گفتن نتوان
یک جهان راز درآمیخته داری به نگاه
در دو چشم تو فرو خفته مگر راز جهان
من بر آنم که یکی روز رسد در گیتی
که پراکنده شود کاخ سخن را بنیان
غلامعلی رعدی آذرخشی تبریزی ۱۷ مرداد ۱۳۷۸، در ۸۹ سالگی در تهران درگذشت . او چون دیگر تبریزیان ، از ایرانپرستان بود . روانش شاد و راهش پر رهرو باد .
در تلگرام نیز
به یاری یکدیگر
راستی ها را خواهیم پراکند
تا برسد روز نابودی دشمنان آذربایجان
در این نشانی :
https://t.me/Azarbayjan_Var_Olsun
این وبگاه با پرهیز از هرگونه پرسمان های سیاسی ، تنها به پرسمان های تاریخی ، فراهمادی و فرهنگی می پردازد و نه به پرسمان های سیاسی اندر می شود و نه دلبستگی ای به اندر شدن به آن دارد. سیاست و کارهای سیاسی کار ما نیست.