آرمان جاویدان

ترکیه با داشتن تقریبا سه میلیون اقلیت آذربایجانی یک از کم شمار کشورهایی است که در بررسی جایگاه و منزلت آذری ها مغفول واقع می شوند. به گزارش آذری ها ، مناطق خاوری استان های قارص ، ایغدر و آغری تداوم کیانایی(طبیعی) و جغرافیایی آذربایجان هستند که به هنگام تحدید کرانه در صلاحیت دولت ترکیه ماندند. بسیاری از ایلات و عشایر کوچ نشین ایرانی که به دولت ایران وفادار بودند در هنگام تحدید این مرزها در خاک ترکیه مانده و توانا به بازگشت به ایران نشدند. نامه نگاری آنها با دولت ایران نیز نتیجه ای نداد. اکنون ترکیه دارای سه میلیون آذربایجانی است که شیعه دوازده امامی بوده و در این کشور از آنها با زیرسخن "جعفری" یاد می شود. این جمعیت دوستدار ایران بوده و ناگزیر(حتی) تسوک های(ساعات) شرعی خود را نیز با ایران تنظیم می کنند. شمار پرواپذیری از از آذریهای ترکیه در 8 سال پدافند ورجاوند در پیشانی های جنگ باشندگی داشته و به آیین مرگی(شهادت) نیز رسیده اند.
ویک این جمعیت سه میلیونی سالها است که زیر سیاست های رد ، انکار و آسیمیلاسیون دولت ترکیه جای گرفته اند. ترکیه آنها را تُرک!! به شمار آورده و از حق تحصیل و آموزش زبان آذری محروم کرده است. در حالی که در ایران چندین شبکه تلویزیونی دولتی به زبان آذری هستی دارد در ترکیه هیچ رسانه صوتی و تصویری به این زبان پخش نمی شوند و مذهب آنها نیز انحرافی تلقی می شود.
حتی رژیم دست نشانده باکو، که خود را زعیم آذری های جهان می داند در آمار و ارقام دروغین خود به عمد و از ترس ترکیه آذری های این کشور را شمارش نمی کند. همچنین در نقشه های کذایی و استعماری که زیر عنوان آذربایجان بزرگ ساخته و ویراسته می شود، هیچ اشاره ای به استان های آذری نشین ترکیه نمی شود!
ویک آذریها در ترکیه باشندگی(حضور) دارند. آنها آذربایجانی، شیعه مذهب و دوستدار ایران اند. مساجد این اقلیت قومی در ترکیه به دستور دولت و ویران و آتش زده می شود و مورد(آبشخور) آفندهای ناجوانمردانه جای می گیرند.
باند مافیایی فتح الله گولن نیز از آزار آذربایجانی های ترکیه غافل نیست. در گزارشی که از سوی مفتی گری ترکیه و یکی از مدیران وابسته به جنبش خدمت تنظیم شد، جعفری های ترکیه همگی مشکوک به همکاری با ایران قلمداد شدند.
شوربختانه ایران نیز در سیاست های خود هیچ پروایی به این جمعیت ایران تبار و آذربایجانی زبان و شیعه مذهب نداشته و از چنین گنجایشی که می تواند ژرفای راهبردی اش تلقی شود غافل است.به نگر می رسد خویشکاری(وظیفه) ما ایرانی ها است که از خویشان و همتباران خود در کشورهای همسایه پشتیبانی نماییم. زیرا پان ترکیسم جهانی در حال ندیده انگاشتن باشندگی آذربایجانی در ترکیه و پیشه دار آسیمیلاسیون نمودن آنها است. 
جعفری های ترکیه فشارهای قومی و مذهبی بسیاری را تجربه کرده اند
در سال 2012 یکی از تحلیل گران نزدیک به حزب عدالت و توسعه بنام «صدات لاچینر» در تاروپود دولتی این کشور با اشاره به باشندگی شیعیان در عراق و سوریه گفت: «شیعیان در حاشیه شاخاب پارس نیز زندگی می کنند. شیعه بودن یک انسان بدتر از مسیحی بودن است. مسیحیان اهل کتاب هستند و حتی ممکن است در آخرت به بهشت بروند اما تشییع یک انحراف برای ویرانی دین است».
ایران ، دوستان پرشماری در ترکیه دارد که باید پل های فرهنگی خویش را با آنها پایدار نماید. ارمنی ها، کردها، علوی های ترکمن ها، آذربایجانی های شیعه و ترک های سنی از این دسته اند. به طور کلی بیشتر مردم ترکیه دوستان ایران هستند همانطور که ایرانیان دوستدار ترکیه اند. آنچه تهدید ایران پیوندهای نکو دو جانبه است، ایدئولوژی های خطرناکی است که در ترکیه هستی دارد و حامل گنجایش تهدید آمیزی ضد آذربایجانی می باشد.