« گاواژ »
گاواژ (nasogastric tube or NG tube) به معنای تغذیه و واردکردن مایعات غذایی از راه لوله به معده است. یکی از مصارف این لوله ، تغذیه بیمارانیست که توانا به تغذیه از راه دهانی نیستند . پس از انجام گاواژ بهتر است نیم تا یک ساعت بیمار نیمه نشسته باشد . گاواژ بیشینه به مدت ۴-۶ هفته برای بیمار مناسب است و چنانچه اختلال بلع همچنان ادامه یافت ، پزشک روش دیگری برای تغذیه برخواهد گزید.
- زمان نگهداری لوله معده ۵ تا ۷ روز میباشد.
- غذای بیمار را پس از ۲۴ ساعت دور باید ریخت.
- دمای غذای بیمار همسان با دمای اتاق باشد و از دادن غذای سرد یا داغ به بیمار خود داری کنید.
روش انجام گاواژ
۳۰ تا ۵۰ سی سی آب را داخل سرنگ ریخته و سرنگ را عمودی و به سوی بالا و مستقیم گرفته و پیش از پایان آب درون لوله ، وعده غذایی بیمار را درون سرنگ میریزیم (دقت داشته باشیم که هوایی درون لوله بیمار نشود). پس از پایان غذا ۳۰ تا ۵۰ سی سی آب را درون سوند معده ریخته تا لوله معده شسته شود . پس از انجام گاواژ برای جلوگیری از وارد شدن هوا به معده بیمار ، سوند معده را خم کرده و پس از شستشوی سرنگ پیستون را وارد سرنگ نموده و به سوند معده وصل میکنیم.
برخی از مواردی که نیاز است ساکشن لوله تراشه انجام شود عبارتند از :
- افزایش ناگهانی در فشار راه هوایی
- دیدن ترشحات در لوله تراشه
- سرفههای مکرر
- بیقراری و تنگی نفس
- برای بیرون آمدن ترشحات ، بیمار را تشویق به سرفه و تنفس ژرف میکنیم.
- پس از هر بار گاواژ ، سرنگ گاواژ را خوب بشویید و هر 24 ساعت یکبار سرنگ را عوض کنید. چنانچه غذای گاواژی سرد است ، میبایست آنرا کمی گرم کنید ، بطوری که با ریختن چند قطره از آن روی بخش درونی مچ دست ، احساس گرمی داشته باشد (درجه حرارت آن با درجه حرارت اتاق یکسان باشد)
- هر روز چسب دور لوله را باز کنید ، پوست اطراف آن را بشویید و خشک کنید ، سپس دوباره چسب بزنید . هر دو هفته یکبار لوله معده را تعویض کنید.
- پیش از کشیدن لوله معده ، 30 سی سی آب بزنید تا کاملا تهی شود ، سپس آنرا بکشید.
- دست های خود را پاک بشویید.
- بیمار گاواژی را با بالا آوردن سر تخت در وضعیت نشسته یا نیمه نشسته قرار دهید.
- در صورت ناشتا بودن بیمار با آب ساده یا سرم قندی ۵ درصد یا آبمیوه طبیعی تازه او را گاواژ کنید.
- بهتر است در آغاز گاواژ از حجم ۵۰ سی سی هر ۴ ساعت استفاده شود.
- نخست لوله معده را با فشار انگشتان خود ببندید تا از ورود هوا به معده جلوگیری شود سپس سرنگ را از انتهای لوله جدا کنید و پیستون را از درون سرنگ بیرون کنید.
- سرنگ را به لوله وصل کرده و لوله را با ۳۰ سی سی آب بشویید.
- پیش از تمام شدن آب ، محلول غذایی ولرم را که کاملاً صاف شده به درون سرنگ بریزید . در تمام مدت سرنگ باید پر از محلول غذایی باشد . شما با بالا و پائین بردن سرنگ و ایجاد فشار ملایم به جدار لوله می توانید سرعت ورود غذا به معده را کنترل نمایید.
- مایع گاواژ باید به آرامی و در مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه تزریق شود.
- پیش از این که محلول غذایی به طور کامل تمام شود حدود ۳۰ تا ۵۰ سی سی آب ساده را به درون سرنگ بریزید تا لوله شسته شود.
- پیش از تمام شدن آب ، لوله معده را با فشار انگشتان ببندید و سرنگ را از لوله معده جدا کنید.
- پیستون را درون سرنگ قرار دهید و دوباره سرنگ را به سر لوله وصل کنید تا از ورود هوا به درون معده جلوگیری شود. سپس بیمار را به مدت ۳۰ دقیقه در همان وضعیت بگذارید.
- بیمار گاواژی نباید به همراه غذا مایعات مصرف کند.
- اگر داروی بیمار به صورت قرص است ابتدا در کمی آب گرم حل شود سپس دارو را در درون سرنگ بکشید در لوله غذادهی را باز کنید و دارو را از راه سرنگ گاواژ وارد کنید.
- پریدن مقداری از غذا یا برگشت استفراغ به درون ریه سالمند باعث آسپیراسیون میشود . اگر بیمار دچار حالت خفگی یا مشکل در تنفس باشد باید غذادهی را بی درنگ قطع کنید ، بیمار را به پهلو بخوابانید و با پزشک تماس بگیرید . پس از یک ساعت دوباره آغاز کنید بیمار دچار استفراغ شد غذا دهی را قطع کنید.
- رعایت دقیق و منظم بهداشت دهان و بینی بخش مهمی از مراقبت بیمار را شامل میشود.
- هر ۲ یا ۳ روز چسب روی بینی تعویض شود و بینی از نظر تحریک پوستی مورد بررسی قرار گیرد.
- شستشوی لوله با ۱۰ میلی لیتر آب یا سرم فیزیولوژی انجام می شود.
- هنگام بیرون آوردن لوله دستکش بپوشید . به آرامی ۱۵ تا ۲۰ سانتی متر از لوله را بیرون آورید . در این هنگام نوک لوله به مری میرسد ، مانده لوله را به سرعت از سوراخ بینی بیرون بکشید.
- اگر لوله به راحتی بیرون نمی آید ، هرگز نباید فشاری آورده شود و مشکل باید به اطلاع پزشک برسد. همزمان با بیرون کشیدن لوله ، بخش بیرون آورده شده را در یک دستمال کاغذی بپیچید ، زیرا دیدن این منظره چه بسا برای بیمار خوشایند نباشد . ضمن آن که از کثیف شدن جامه بیمار و جامه خودتان با ترشحات جلوگیری میشود . پس از بیرون شدن لوله ، دهانشویه ضروری است.
- حین گاواژ کردن ، بیمار بنشیند و تا 30 الی 45 دقیقه پس از گاواژ ، به حالت نشسته بماند.
- برای اینکه ماده گاواژ به راحتی از لوله گذر کند ، آنرا رقیق درست کنید.
- گاواژ را در ساعت های خاص و با به صورت منظم انجام دهید. نمونه وار از ساعت 6 بامداد تا 9 شب ، هر سه ساعت یک بار . هر ۳ ساعت به میزان ۳۰۰ سی سی مایعات داده شود.
- چنانچه پزشک اجازه داد ، می توانید داروها را در آب یا غذای بیمار حل کرده و از راه لوله به ایشان بدهید.
این وبگاه با پرهیز از هرگونه پرسمان های سیاسی ، تنها به پرسمان های تاریخی ، فراهمادی و فرهنگی می پردازد و نه به پرسمان های سیاسی اندر می شود و نه دلبستگی ای به اندر شدن به آن دارد. سیاست و کارهای سیاسی کار ما نیست.