آرمان جاویدان

یاشار تبریزلی

اگر يک قورباغه را برداريد و درون يک ظرف آب جوش بيندازيد ، قورباغه چه کار مي کند؟ بيرون مي پرد! در واقع قورباغه بی درنگ به اين هوده(نتيجه) مي رسد که کامی در کار نيست و بايد برود . کنون اگر قورباغه را برداريد و درون يک ظرف آب سرد بيندازيد و سپس ظرف را روي اجاق بگذاريد و کم کم به آن گرما بدهيد قورباغه چه کار مي کند؟  قورباغه خواهد آسایید . چند دقيقه پس از آن به خودش مي گويد : ظاهرا آب گرم شده است و تا چشم به هم بزنيد يک قورباغه آب پز آماده است .

زندگي آرام آرام به پیش می رود . ما هم مي توانيم همچون قورباغه داستانمان ، نادانی کنيم و به گرمای آرام آرام آب خو بگیریم و گاه را از دست بدهيم و ناگهان ببينيم که کار از کار گذشته است .

پرسش :

اگر فردا بامداد از خواب بيدار شويد و ببينيد که بيست کيلو فربه شده ايد ، نگران نمي شويد؟  کامناکام که مي شويد! سراسيمه به بيمارستان تلفن مي زنيد : الو ، اورژانس ،کمک !  ویک اگر همين رویداد کم کم رخ بدهد ، يک کيلو اين ماه  يک کيلو ماه آينده و ... آيا بازهم همين واکنش را نشان خواهید داد ؟ خیر . بی پروا از آن می گذرید.

براي کساني که ورشکسته مي شوند یا کسانی که وزنشان افزایش می یابد يا از همسرشان جدا می شوند و يا پایان ترم مشروط مي شوند  اين رویدادها ناگهان پیش نمی آید . يک ذره امروز ، يک ذره فردا وسر انجام يک روز هم انفجار و سپس مي پرسيم چرا چنین چیزهایی پیش آمدند.

زندگي چگونگی انبار شوندگي دار. هر پیشامدی به پیشامد ديگر افزوده مي شود . همچون چکه های هاي که صخره هاي سنگي را مي فرسايد.  قورباغه به ما هشدار مي دهد که دیده ور شرایطی که به آن خو می گیرید باشید.  ما بايد هر روز اين پرسش را از خود بپرسیم که کجا مي روم؟ آيا من تندرست تر ، شایسته تر ، شادتر و دارا تر از سال گذشته ام هستم؟ واگر پاسخ رانده(منفی) است ، بي درنگ بايد در کارهاي خود بازنگری کنیم. شايد اين نکته بیم انگيز باشد، ویک راستینگی اين است که هيچ پاربرجایی ای  در کار نيست. يا بايد به جلو پيش برويد يا بلغزيد و پايين بيفتيد.

برگرفته از نسک واپسین راز شاد زيستن ، نوشته : آندره متيوس